Այսօր առավոտյան ծն նդատանը պատահած դեպքը նորից ստիպեց ինձ ՀԱՎԱՏԱԼ ՀՐԱՇՔՆԵՐԻՆ. երեխան անշնչացած էր ծնվել, բայց բժիշկը չէր հանձնվում ու կես ժամ անց

Հետաքրքիր

Հուզիչ պատմություն: Նման հրաշագործներին պետք է հիշել:Ես հիվ անդներ էի ընդունում, երբ հանկարծ զանգահարեցին ծն ն դատնից: — Բժ իշկ, շտապ մեզ մոտ եկեք: Հղի կա մեզ մոտ որո վայնի ցավ երով, կես արյան հատումից հետո երկու սպ իով: Ես թողնում եմ ընդունելությունս և վազում եմ ծնն դատուն և տեսնում եմ, որ հղի կին է պառկած ընդունարանում, նրա մա շկը գորշ գույնի ծածկույթներ ուներ և նա ցածր ձայնով տնքում էր:

— Ինչ է տեղի ունեցել, — հարցնում եմ ես, իսկ ինքս արդեն նրա որո վայնն եմ բացում և զննում եմ կատարում ։ Ար գանդը <<փքված>> էր և ցա վում էր։ Պտ ղի մասերը հստակ չէին սահմանվում: Պտղի սր տի զար կերը հստակ չէին լսվում, ուրեմն կամ երեխան ուներ բրա դիկարդիա, կամ մայրը ուներ տախի կարդիա: Անմիջապես հիշում եմ, որ այս կինը եկել է ինձ մոտ ընդունելության ուղիղ մեկ շաբաթ առաջ:

Եվ նա իսկապես ուներ երկու կեսարյան հատումներ: Մենք անմիջապես վիրա հատարանը պատրաստեցինք և նրան տարանք վիրա հատության: Երբ պտուղը դուրս եկավ, նա չէր շնչում:Ես մեր բժ իշկ Արմեն Գրիգորիին ասացի, որ նայի երեխային և ինչ որ բան անի: Նա ասաց, որ արդեն ուշ է, իսկ ես ասացի, որ ինքը հրաշագործ է և մի բան անի: Հանձնելով երեխային ՝ մենք շարունակեցինք աշխատել։

Առջևում մեզ սպասում էր ատելի էք ստիր պացիան։ Եվ ահա տասը րոպե քր տնաջան աշխատանքից հետո, երբ արդեն ան ոթները կապվեցին, մենք լսեցինք կատվի մլլավոցին նման ձայն: Բայց որոշ ժամանակ անց արդեն հստակ լսվում էր երեխայի ձայնը:Օպե րացիոն սենյակ երջանիկ ժպիտով մտավ Արմեն Գրիգորիին: Ես նրան զարմացած հարցրեցի, թե ինչպես կարողացավ: — Իսկ դուք չասացիք, որ ես հրաշագործ եմ,-պատասխանեց նա: Հեշտությամբ և արագ փրկեցինք և մոր և մանկան կյանքը:Դա մեր ամբողջ խմբի հաղթանակն էր ։