Այս կինը մի քանի տարի շարունակ երեխաներին թաքցնում էր աղբամանների ու դա գաղների մեջ, բայց մի օր նրան բռնեցին

Հետաքրքիր

Բայց մի օր նրան բռնեցին ..Իրենա Սենդլերը ծնվել է Վարշավայում, 1910 թ. Փետրվարի 15-ին: Նրա հայրը շատ բաներ է սովորեցրել նրան և առաջին հերթին նրան սովորեցրել էր օգնել կարիքավորներին: Երբ հակահրեական տրամադրությունները տարածվեցին ամբողջ Եվրոպայում, Իրենան, չնայած լինելով կաթոլիկ, շարունակեց օգնել հրեական ընտանիքներին, ճիշտ ինչպես նա օգնում էր մյուսներին: 1939 թվականին Լեհաստանի գրավումից հետո նացիստները ստեղծեցին Վարշավայի գետտոն,

որտեղ ուղարկվեցին բոլոր հրեական ընտանիքները: Դժվար է պատկերացնել այդ բոլոր սա րսափները: Իրենան, զարմացած գետտոյի անտանելի կյանքի պայմաններից, որոշեց անդամագրվել հրեաներին օգնության ընկերությանը: Երբ իրավիճակը վատացավ, կինը հասկացավ, որ պետք է կտրուկ միջոցներ ձեռնարկվեն, նույնիսկ եթե դրա համար պետք է վտ անգի ենթարկեր իր կյանքը: Նա սկսեց գաղտնի օգնել հրեա երեխաներին փախչել գետտոյից, որտեղ անկասկած մա հ էր սպասվում նրանց:

Երեխաներին ուղարկում էին մանկատներ, չնայած որ Իրենան գործում էր բարի նպատակներից ելնելով, ոչ բոլոր հրեա կանայք էին պատրաստ իրենց երեխաներին հանձնել: Այդ ժամանակ ոչ ոք չէր կարող պատկերացնել, որ իրավիճակը կվատթարանա, և ընտանիքների մեծ մասն անխուսափելիորեն կմա հանա համակենտրոնացման ճամբարներում: Քանի որ նացիստները գետտոն պահում էին խիստ հսկողության տակ, երեխաները դրանից հանելու համար Իրենը ստիպված էր դիմել տարբեր հնարքների:

Իրենին հաջողվեց փրկել ավելի քան 2500 երեխայի կյանք անխուսափելի մա հից: Բայց մի օր գերմանացիները բացահայտեցին նրան: Իրենը բ անտարկվեց և դ աժան խ ոշտանգումների ենթարկվեց: Չնայած անտանելի ցա վին, խո շտանգումներին և նվ աստացումներին ՝ կինը դիմացել է և չի հայտնել տեղեկություններ երեխաների գտնվելու վայրի մասին: Ի վերջո, նացիստները նրան դա տապարտեցին մա հվան: Բայց ճակատագիրն այս կնոջ համար այլ ծրագրեր էլ ուներ: Նա փրկվեց: Պա տերազմից հետո Իրենը հայտնեց հրեա երեխաների գտնվելու վայրը:

Նա ամուսնացավ, ունեցավ երեք երեխա և երջանիկ կյանք վարեց ՝ իմանալով, որ ամեն ինչ ճիշտ է արել. «Ինձ դաստիարակել են այն համոզմունքով, որ մարդուն պետք է օգնել՝ անկախ իր ազգությունից կամ դ ավանանքից»:  2007-ին Իրենը առաջադրվեց Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի, իսկ մեկ տարի անց ՝ 98 տարեկան հասակում, կինը մա հացավ: Նա պայքարեց հանուն ճշմարտության և արդարության, և նրա ներդրումն իսկապես անգնահատելի է համաշխարհային պատմության մեջ: