Աշխատում եմ որպես տաքսու վարորդ․ Երեկ երեկոյան սուպերմարկետներից մեկի մոտ մի պատվեր ընդունեցի․ Հասա տեղ ու ինչ տեսնեմ

Հետաքրքիր

Երեկ արդեն ուշ էր, որոշել էի վերջին պատվերն էլ ընդունել, կատարել ու տուն գնալ։ Սուպերմարկետից պատ-վեր ստացա։ Եթե անունն ասեմ, բոլորն էլ կիմանան տեղը։Տեղ հասա, սպասում եմ։ Սուպերմարկետից դուրս է գալիս ամուսնական զույգ, մոտ 35-40 տարեկան էին։ Մեր շփումը սկսվեց տիկնոջ հետևյալ խոսքերից․ —Ինչի՞ համար ես պիտի ձեզ մի քանի րոպե փնտրեմ։ —Բայց ի՞նչ կա փնտրելու։ Մեքենայի համարը, գույնը, կայանված տեղը ձեզ մոտ երևում է։ Դրանցով էլ կողմորոշվեք։ Ի վերջո, զանգեք նշված համարով ու վարորդից ճշտեք տեղը։

—Դուք տաքսի եք, ձեր մեքենայի վրա պիտի հատուկ նշաններ լինեն, իսկ եթե չկան, բարի եղեք դուրս գալ մեքենայից ու դիմավորել ուղևորներին։ Անկեղծ ասած, ուզում էի նրանց իջեցնել մեքենայից՝ առանց պատվերը սկսելու, բայց այն փաստը, որ իմ տան մոտակայքում է իրենց նշանակման վայրը, ստիպեց խորը շունչ քաշել և լռել։Ուշադրություն դարձրեցի, որ սու-պերմարկետի մոտ սովորականից քիչ մարդ կար, ինձ չնկատելու համար պետք էր առնվազն փակ աչքերով քայ-լել։Ճանապարհին ռադիո էր միացրած, ձանձրացնող երաժշտություն էր։ Քունս տարավ ու անջատեցի ռադիոն, ու հենց այդ պահին իմ հաճելի զրուցակից տիկինը բարկացավ․

—Ես չէի խնդրել անջատել։ Մի բան միացրեք։ Ես արդեն մտովի անիծում էի նրանց։ Այդ կինը անդադար քթի տակ խոսում էր, մի քանի բառ հասկացա, ասում էր՝ անդաստիրակներ, տգետներ և նմանատիպ այլ բաներ։Ինչպես պարզվեց, դա դեռ սկզիբն էր։ Երբ հասանք տեղ, հնչեցրի գումարը․ -1700 դրամ։ Հետո սկսվեց ․․․

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.