Ես էլ կյանքում մի կոպեկ չեմ տա ոչ մի մուրացիկի․․ հիմա պատմեմ, թե ինչու․․

Հետաքրքիր

news94daily-ն գրում է․Մեր տան հարևանությամբ մի խեղճ պառավ է ապրում: Բայց օրերս իմացա, որ սխալվել եմ: Ես նրան տևական ժամանակ տեսնում էի փողոցում նստած՝ մ ուրացկանություն անելիս: Խղճում էի, երբեք անտարբեր չէի անցնում, երբեմն քացրավենիք էի հյուրասիրում: Նրա տարիքը չէի կարող գուշակել, քանի որ միշտ գլխին շալ կար, դեմքի կեսը միշտ ծածկած էր պահում:

Կարծում էի ամաչում է, չի ուզում իրեն ճանաչեն: Մի անգամ դե ղատանը ես տեսա նրան սաստիկ հուզված, գումարը չէր բավականացնում, ես մոտեցա, տվեցի անհրաժեշտ գումարը: Այդ պահին կարողացա տեսնել նրա դեմքը, կլիներ մոտ 45 տարեկան, կապույտ աչքերով, հոնքի մոտ սպի ուներ:Նա շնորհակալություն հայտնեց ու արագ դուրս եկավ: Վերջերս մտա սուպերմարկետ, վերցնելով անհրաժեշտ ապրանքները մոտեցա դրամարկղին: Ինձանից առաջ մի կին էր, բավականին շատ գնումներով, թանկարժեք ապրանքներ, մտածեցի, հավանաբար ինչ որ պաշտոնյայի կին է: Երբ մի պահ նա շրջվեց, զարմանքից քարացա: Նույն կինն էր:

Աչքերիս չէի հավատում: Դրամարկղի մոտ նա վճարեց մի կլորիկ գումար ու դուրս եկավ: Երբ հասավ իմ հերթը, ես շփոթմունքից տեղս չէի գտնում: Դրամարկղի մոտ նստած երիտասարդ կինը հարցրեց ինձ.
— Ինչ որ բան այն չէ՞:
— Կներեք, ուղղակի այդ կնոջ դեմքը շատ ծանոթ թվաց:
— Նա մեր մշտական հաճախորդներից է, հաճախ է մեզ մոտ գնումներ անում, հավանաբար հարուստ է, — ասաց նա խորհրդավոր ժպիտով:

Նյութը հրապարակման պատրաստեց news94daily