Ես էլ չեմ դիմանում, հոգնել եմ ծնողներիցս․ Ի՞նչ անեմ, որ ազատվեմ նրանցից

Հետաքրքիր Պատմություններ

Ծնողներս երբեք հաշտ չեն եղել: Սկզբում դրանք ընդամենը մեկանգամյա վե ճեր էին, ինչպես բոլոր ընտանիքներում: Այո, բոլոր ընտանիքներում էլ այդպես է լինում՝ վի ճել են, հետո հաշտվում են: Բայց մեր տանն ուրիշ էր: Ամեն առավոտ ու երեկո, ցերեկ ու գիշեր վե ճ էր ծագում ամեն մանրուքի պատճառով: Ինձ էլ հանդիմանում էին. հայրիկիդ նման ես, մայրիկիդ նման ես, գնա հայրիկիդ ասա…, գնա մայրիկիդ ասա..

Երբ մեկնեցի սովորելու, հատուկ համալսարան փնտրեցի ոչ իմ քաղաքում: Ես չէի սիրում արձակուրդներին գալ: Մայրիկը բո ղոքում էր հայրիկից, հայրիկը՝ մայրիկից, հետո սկսում էին վի ճել, գործը հասնում էր բռո ւնցքներին, ասեմ, որ մայրս սկսել էր հետ չմնալ հորիցս: Չեմ մե ղադրում, բայց … Մեկ անգամ չէ, որ առաջարկել եմ և՛ մայրիկին, և՛ հայրիկին ամուսնա լուծ վել և ոչ մեկի նյար դերը չքայ քայել:

Ես ամուսնացա ընտանիք կազմեցի: Նույնիսկ հարսանիքիս օրը նրանք այնպես վի ճեցին, որ ես ամ ոթից ինձ կորցրել էի: Հիմա էլ ինձ հանգիստ չեն տալիս: Զանգում են, կանչում են: Նրանց մտից վերադառնում եմ անտրամադիր: Իմ ընտանիքի համար ժամանակ չի մնում: Ինչքան կարելի է: Ես նրանց առաջ պայման եմ դրել, կամ հեռանում են իրարից, կամ ես այլևս չեմ միջամտելու: Ես հոգնել եմ, բայց ինչպե՞ս վարվեմ, որ հետո մե ղ քի զգացումը չխ եղ դի: Նյութը հրապարակման պատրաստեց news94daily.com-ը