Ես էլ չեմ դիմանում, չեմ կարողանում էլ այսպես ապրել․ միայն իմանաք, թե սկսեսուրս ինչ անում ամեն գիշեր

Հետաքրքիր

Սկեսուրս մոտ վեց ամիս առաջ, 2 շաբաթով տեղափոխվել էր մեր տուն ապրելու, սակայն մնացել է մինչև հիմա։ Նա եկավ առանց նախազգուշացման, որ առանց որևէ մեկին տեղյակ պահելու։ Պատճառը այն էր. որ նրա բնակարանը շտապ վերանորոգման կարիք ուներ: Մենք գիտենք, որ հատակը թափվում է, և խողովակները հոսում են։ Նա որոշեց, որ ժամանակն է փոխել ամեն ինչ: Նա ասաց, որ աշխատողներն առայժմ կմնան իր մոտ, որպեսզի ավելի արագ և էժան լինի, քանի դեռ ինքը մեզ հետ է։ Դե, եթե այդպես է, բարի գալուստ, ինչպես ասում են։ Մենք նրա հետ նորմալ հարաբերություններ ունեինք ։ Բայց երբ զրուցում էինք, հիշեցի մի ասացվածք՝ որքան հեռու է, այնքան ավելի մոտ է հարազատը: Այնուամենայնիվ, այն ժամանակ ես դեռ չգիտեի, թե ինչ է ինձ սպասում։Ես առ ողջական խնդիրներ ունեմ, որոնք ազդում են իմ սննդակարգի վրա։ Բոլորին ծանոթ ապրանքներն ինձ համար վտա նգավոր են։ Ես սահմանափակում էի ինձ, դեռ ընտրություն չկա։

Այն, ինչ կարող եմ ուտել, գնում եմ ու առանձին եփում եմ ինձ համար։ Սակայն այն պահից, երբ սկեսուրս եկավ մեզ մոտ, ես չեմ կարող հենց այնպես ուտել, երբ պետք է։ Ես պատրաստում եմ ամբողջ ընտանիքի համար, միանգամից շատ, որ երկար մնա։ Եվ նաև առանձին: Սակայն խորամանկ սկեսուրը սիրում է գիշերները վեր կենալ և ուտել այն, ինչ ես պատրաստել եմ ինձ համար։ Եվ ուտում է ամեն ինչ: Ես խոսեցի նրա հետ այս մասին, բացատրեցի նրան առո ղջական խնդիրների մասին։ Ես նույնիսկ սկսեցի իմ բոլոր ապրանքները դնել սառնարանի առանձին դարակի վրա: Ես չեմ կարող սոված նստել և սովորական սնունդ ուտել: Իսկ սկեսուրը, որ մեզ մոտ մի երկու շաբաթ է հաստատվել, արդեն մոտ վեց ամիս է, ինչ մեզ մոտ է ապրում։ Իսկ սառնարանի բոլոր համեղ բաներից զատ, նա իմ սմբուկն ու խաշած հավի ֆիլեն է ուտում։ Ես ժամանակ չունեմ կանաչի գնելու, դրանք բառացիորեն անհետանում են:

Ի վերջո, ես չեմ կարող երեք անգամ ավելի շատ ուտելիք գնել։ Իսկ ամենահետաքրքիրն այն է, որ այս ամբողջ ընթացքում սկեսուրը նույնիսկ հաց չի գնել։ Գիշերը նա սիրում է թեյ խմել իմ առանց սնձան հացով։ Շատ ապրանքներից շատ քիչ եմ գնում, քանի որ դրանք թանկ են։ Եվ նա դրանք միաժամանակ ուտում է, թեև ես դրանք գնել եմ ինձ համար մեկ շաբաթով: Նա չի սիրում ավոկադոն, այն համեղ չէ, բայց նա դեռ ուտում է այն, չնայած այն խեղդում է: Աչքերս արդեն սկսել են թրթռալ, բայց ես չպետք է նյ արդայնանամ։ Ես սկսեցի արթնացնել նրան ցերեկը, որպեսզի նա գիշերը քնի և չգնա ուտելիքի հետևից: Բայց նա սկսեց կողպել դուռը։ Չեմ կարող անհանգստացնել նրան, ինչպե՞ս եմ համարձակվում:

Եվ այսպես, առավոտյան ես նորից առանց նախաճաշի, կեսօրին՝ առանց ճաշի։ Սրացումները սկսվեցին մեկը մյուսի հետևից, ու սկեսուրս ասում է, որ չհորինես։ Ինչպես, նրա ժամանակ նրանք մանրուքներ չէին անում։ Ես խոսեցի ամուսնուս հետ, բայց նա պարզապես չի ընդունում դա: Ասում է՝ ավելի շատ եփի, բայց դեռ ուտում է։ Ես սկսում եմ սպա ռնալ, որ ամբողջ ընտանիքը կուտի այն, ինչ ես եմ ուտում, այսինքն՝ միայն դիետիկ, բայց այս պահին տղամարդը դառնում է Շրեկի կատվի նման։ Ես սկսեցի ուտել իմ տան մոտ գտնվող սրճարանում: Մատուցողուհուն պատմեցի իմ դրության մասին, խոհարարը գնաց դիմավորելու։ Պատրաստում է ճաշացանկից այն ուտեստները, որոնք կարող եմ, բայց միայն առանց համեմունքների և առանց որոշ բաղադրիչների։ Բայց սա բավականին թանկ է: Մտածում եմ սառնարանի վրա կողպեք դնել։ Բայց ես չեմ ուզում դրան հասնել: Վերջապես այն սկսեց հասնել տղամարդուն, քանի որ նա նույնպես ուտում է նրանց կերակուրը։ Նա արդեն ինքն է պատրաստում, բայց սկեսուրը չի շտապում դա անել։Հիմա նա միայն ուտելու է։ Միգուցե նա ոչ թե ախորժակի, այլ գլխի՞ հետ խնդիրներ ունի։ Նյութը պատրաստեց՝ https://news29post.com/