Ես 5 տարեկան էի, երբ մայրս մա հացավ.. եվ հայրս նոր կին բերեց, իմ կյանքն այդ օրից 180 աստիճանով փոխվեց.. հուզիչ պատմություն, որն արժե կարդալ

Հետաքրքիր

Ես 5 տարեկան էի, երբ մայրս մա հացավ: Խորթ մայրս պայքարեց հանուն ինձ, իսկ հորեղբայրս` իմ բնակարանի համար… Ես 5 տարեկան էի, երբ մայրս մա հացավ: Հայրիկս այնքան էլ ծանր չտարավ կնոջ կորուստը։ Նախկինում նա սիրում էր խմել, իսկ այժմ արդեն առիթ կար և նա օգտագործում էր այդ առիթը։ Նա ինձ չէր նեղացնում։ Հոգ էր տանում ինչպես կարողանում էր և երբեմն ասում էր․ «Շնորհակալ եղիր քեզ մանկատուն չուղարկելու համար»:

Առաջին կնոջը նա տուն բերեց այն ժամանակ, երբ հու ղարկավորությունից նույնիսկ 40 օր չէր անցել: Բայց շուտով հայրս նրան դուրս վռնդեց։ Մի անգամ մեզ մոտ եկավ Լիդա մորաքույրը : Ոչ թե կին, այլ երազ: Ես չգիտեմ, թե ինչպես այդպիսի մարդը կարող էր ուշադրություն դարձնել հայրիկիս վրա: Նա գեղեցիկ էր, շքեղ, լավ էր եփում և մեծ գումար էր վաստակում: Մենք 4 ամիս ապրեցինք, հետո հայրիկը սկսեց ավելի շատ խմել:

Ակնհայտ էր, որ մորաքույր Լիդան մի կերպ էր դիմանում, բայց չհեռացավ: Մենք նրա հետ լավ հարաբերություններ ունեինք, ես նրան շատ էի սիրում, և նա էլ՝ ինձ։ Ես սիրում էի նրան պատմել իմ երազանքները: Նա սիրով լսում էր ինձ։ Մի երեկո մենք տանն էինք և կարկանդակ էինք պատրաստում, հայրս չկար: Ոստիկանությունից էին, մեզ հայտնեցին, որ հայրս մա հացել է։

Լիդա մորաքրոջը կանչեցին նույնականացման, հետո տեղի ունեցավ հու ղարկավորությունը: Հորս հարազատներից ոչ ոք չեկավ։ Խորթ մայրս ստիպված էր ամեն ինչ ինքնուրույն կազմակերպել:
Բայց մեկ ամիս անց հայտնվեց հորեղբայրս, որպեսզի խնամակալությունը կազմակերպի ինձ վրա: Նա խորթ մորս հետ կ ռվեց ինձ համար:

Փաստաբանը Լիդա մորաքրոջը ասաց, որ ինքը քիչ շանսեր ունի: Նա հորս օրինական կինը չէր։ Մորաքույր Լիդան նրանց առաջարկեց բնակարանը, փոխարենը նա պիտի դառնար իմ խնամակալը։ «Մի անհանգստացիր, բալիկս, միևնույն է, դու չէիր ստանա այդ բնակարանը: Ես քեզ չեմ թողնի առանց բնակության վայրի, ինչ ունեմ, քոնը կլինի »: Պարզվեց, որ նա շքեղ բնակարան ունի։ Ավելի ուշ նա խոստովանեց, որ հորս չի պատմել այդ բնակարանի մասին. Վախենում էր, որ պարզապես քամուն կտա։

Նա ինձ մեծացրեց որպես իր երեխա: Նա ինձ կրթություն, խնամք տվեց, հասցրեց պարել իմ հարսանիքին և տեսավ թոռանը: Նա մա հացավ, երբ ես 27 տարեկան էի: Նա իր տունը ինձ էր կտակել, հենց որ մենք սկսեցինք միասին ապրել հորս մա հից հետո:

Հիմա մենք այնտեղ ապրում ենք ամբողջ ընտանիքի հետ, ես նրան հաճախ եմ հիշում: Ես շնորհակալ եմ Աստծուն՝ մորաքույր Լիդային ինձ պարգևելու համար

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.