Փողոցում հանդիպեցի նախկին սկեսուրիս․ Ինձ թվաց ամեն անգամվա պես նորից կթռնի դեմքիս ու կանպատվի, բայց․․․Նրա խոսքերից ողջ մարմնով փշաքաղվեցի

Փողոցում հանդիպեցի նախկին սկեսուրիս․ Ինձ թվաց ամեն անգամվա պես նորից կթռնի դեմքիս ու կանպատվի, բայց․․․Նրա խոսքեր ից ողջ մարմնով փշաքաղվեցի։19 տարեկան էի, երբ ամուսնացա: Կիսուրս, հիմա արդեն նախկին, շատ վատ բնավորություն ուներ, շատ կռ վարար էր, ամեն մանրուքից կարար մեծ կռ իվ սարքեր:

Ես խաղաղասեր մարդ եմ, ու ամեն ինչ անում էի, որ սիրտը շահեմ: Իմ ծնողներն ինձ միշտ ասել են, որ մեծերին հարգել ա պետք, չի
կարելի պատասխանել: Ստպում էր առավոտ ժամը 6 անց կես արթնանալ: Երևի շատերը չեն հավատա, որ օրը մեջ պատուհան մաք
րել էր տալիս:

Ես երբեք գործից չեմ խուսափել, բայց էդ կնոջ պատճառով ես սկսեցի ատ ել տնային գործերը:Թույլ չէր տալիս ավտոմատ լվացքի մեքե նայից օգտվել,ստիպում էր, որ իրա ու ամուսնուս շորերը ձեռքով լվանամ: Մի օր նկատեց, որ հեռախոսով եմ խոսում,ձեռքիցս վերցրեց ու պատուհանից դուրս շպրտեց՝ ասելով.Էդ քեզ պետք չի:

Մերոնց տուն ամիսներով չէի գնում: Անընդհատ վիրա վորում էր, ամուսնուս հրա հրում էր իմ դեմ:Էնքան էր հասցնում, որ ամուսինս ծե ծում էր ինձ: Մի օր էլ ուղղակի փախա,հենց հողաթափերով ու տան հագուստով:Դրանից հետո մի քանի անգամ փողոցում պատահակ ան հանդիպել ենք, հենց փողոցում հար ձակվում էր, քաշում էր մազերիցս ու վիրավորանքներ տեղում:

Մի քանի օր առաջ պատահական նորից հանդիպեցինք, սիրտս սկսեց արագ խփել:Մոտեցավ, կանգնեց առաջս ու ասեց. Կներես ինձ: Ինձ թվաց երազ եմ տեսնում, կիսուրս ու՜ր, ներողությունն ու՜ր: Ասեց, որ ինքը հիվանդա, մոտը քաղց կեղ են հայտնաբերել: Գիտի, որ իրան երկար չի մնացել ու չի ուզում, որ ծանրացած հոգով էս աշխարհից գնա:

Առո ղջություն մաղթեցի ու հեռացա: Բայց ասեմ, որ ներել եմ չեմ կարող: Չի կարելի մարդուն այդքան ցա վ պատճառել, հետո գալ կան գնել առաջն ու ասել կներես ու ակնկալել, որ կների:

Միգուցե ես ճիշտ չեմ, բայց…